|
طرمّاح : طرمّاح یکی از کسانی است که در طول راه کربلا به سیدالشهدا علیه السلام پیوست و همراه او شد ... امام حسین علیه السلام کسی را می خواست که به راه آشنا باشد، تا از بیراهه به سوی کوفه رود... طرمّاح بن عدی اعلام کرد که من راه را می شناسم و جلو افتاد وبه سوی کربلا روان شدند... وقتی جلو افتاد، اشعاری را می خواند که با این مطلع آغاز میشود: یا ناقتی لا تذعری من زجر وامضی بنا قبل طلوع الفجر 1 و مضمون اشعار، در ستایش از خاندان رسول خدا صلی الله علیه و آله و سیدالشهدا علیه السلام است. در میانه راه اجازه طلید که به قبیله خود سر زده و به خانواده رسیدگی کند و سریع برگردد. رفت و پس از چند روز وقتی دوباره برگشت، به « عذیب الهجانات » که رسید، خبر شهادت امام را شنید. اندوهگین شد و گریست، از این که توفیق شهادت در رکاب امام نصیب او نشد... 2 آری... آنکه امام را رها کند و سراغ زن و قبیله خویش رود این محرومیت سزای اوست، هر چند پسر عدی بن حاتم طایی باشد!!! 1-اعیان الشیعه ج7 ص 396 2-حیاه الامام الحسین ج 3 ص 83
[ شنبه 91/10/2 ] [ 11:22 عصر ] [ ]
|
|